yağmur yağmış zerrin

evin önü toprak kokuyor

sen saçlarını taramışsın gibi

gözünü kaçırıyorsun

bir acı saklayarak suskunda

aynayı al da gel!

senin acı yanın oldum

en unutulmaz bedbaht yanın

çiselerken birbirimize susamış

sokulmuş senin fesleğen koynuna

benim en zalim yanım oldun

en çaresiz iki gözüm kapıda!

aynayı al da gel zerrin

mayıs günlerine giriyoruz

esat’tan seyranbağlarına doğru

sana son öykümü anlatacağım

gün batarken sahilde martılara gülerek zerrin

ya da eski bir meyhanede

senin öykülerini dinleyeceğim

sırtımı haydarpaşa’ya verip

o duvara tırmanırken

rüzgarı bölüşerek aramızda

sana okuduğum şiiri unutma!