[Verse 1]

Budzik dzwoni

Znowu za wcześnie

Kawa parzy

Ale trzyma mnie na ziemi

W tramwaju ludzie jak zamknięte książki

Czytam twarze

Chociaż brak mi okładki

[Chorus]

Bo życie to tyle dróg

Krętych

Prostych

Pełnych bzdur

Czasem płaczesz

Czasem cud

A i tak idziesz znów

Bo życie to krótki film

Piszesz sceny dzień po dniu

Nie ma stop

Nie ma wyjść

Więc po prostu idź

[Verse 2]

Mama mówi: „dbaj o małe rzeczy”

Kolega goni ciągle większe rzeczy

W lustrze widzę kogoś trochę obcego

Ale w oczach dalej błyszczy coś mojego

[Chorus]

Bo życie to tyle dróg

Krętych

Prostych

Pełnych bzdur

Czasem płaczesz

Czasem cud

A i tak idziesz znów

Bo życie to krótki film

Piszesz sceny dzień po dniu

Nie ma stop

Nie ma wyjść

Więc po prostu idź (po prostu idź)