Ben bir kokteylim,

Turanlılar coğrafyasında.

Ne sen farkındasın bunun,

Ne de âlem farkında.

Nehir yollarında,

Göç katarlarında,

Dağlarda, ovalarda,

Bozkırların hafızasında…

Çoluk çocuklar,

Neneler, torunlar,

Dedeler, bilgeler;

Bir ömrün içinde

Bin ömrün izleri.

Kumanlar, Kıpçaklar,

Etrüskler, Albanlar,

Yörükler, Türkmenler,

Çerkesler, Gürcüler…

Sayfa sayfa açılırlar

Engin coğrafyalarda;

Kat kat birikir zaman,

İç içe geçer Turanlılar.

Otacılar, şifacılar,

Şairler, kamlar, ozanlar;

Islık çalan oklar,

Altın elbiseli adamlar…

Yazılar, yazıtlar,

Alınlara işlenen kader;

Yaşayarak dönüşen

Kuşaklardan kuşaklara

Sonsuzluğu üfleyen nefesler…

Ben bir kokteylim,

Zamanın, zeminin, zihnin;

Göçlerin, dillerin, izlerin

Bir bedende buluştuğu yer.

Ne yalnızca geçmişim,

Ne de yalnızca bugün;

Bende yaşar eski yollar,

Bende yeniden yazılır insan.

Ve Turanlılar coğrafyasında

Her katman bir hatıra,

Her iz bir yazıt,

Her nefes bir devam…

Ben bir kokteylim.

Belki sen farkında değilsin,

Belki âlem de bilmiyor:

İnsan, yürüyen bir tarih;

Beden, yaşayan bir yazıt.

Turan coğrafywalarında